
روغن زیتون برای چه غذاهایی : روغن زیتون، این عصارهٔ طلایی و کهن، اگرچه ریشه در تمدنهای حوزهٔ مدیترانه دارد، اما قرنهاست که جای خود را در سفره و آشپزخانه ایرانی باز کرده است. برخلاف تصور عمومی که روغن زیتون را صرفاً یک چاشنی سالاد میدانند، در آشپزی سنتی و مدرن ایران، این روغن کاربردهای بسیار گستردهتر، عمیقتر و متنوعتری دارد. از دیگهای سفالی که خورشها در آن جا میافتند تا تابههای مدرن نچسب، روغن زیتون با طعم منحصربهفرد و خواص بینظیر خود، توانسته است نقشی فراتر از یک مادهٔ اولیهٔ ساده ایفا کند. در این مقاله، سفری خواهیم داشت به دنیای رنگارنگ کاربردهای روغن زیتون در غذاهای ایرانی و به شما خواهیم گفت که چگونه از این مادهٔ ارزشمند در آشپزخانهتان نهایت بهره را ببرید.
بیشک، اولین و شناختهشدهترین کاربرد روغن زیتون در ایران، استفاده از آن در تهیهٔ انواع سالاد است. با این حال، در سالهای اخیر، این کاربرد از یک سس سادهٔ آبلیمو و روغن فراتر رفته و به یک هنر تبدیل شده است. در سفرههای ایرانی، سالاد شیرازی با ترکیب خیار، گوجه و پیاز، وقتی با سس روغن زیتون فرابکر، آبلیموی تازه و کمی نعناع خشک مزهدار میشود، به یک پیشغذای بینظیر تبدیل میگردد. همچنین سالاد کلم، سالاد ماکارونی و سالاد الویهٔ مدرن (که در آن به جای روغن مایع، از روغن زیتون با کیفیت استفاده میشود) همگی طعمی کاملاً متفاوت و لطیفتر پیدا میکنند.
نکتهای که بسیاری از آشپزان حرفهای ایرانی به آن تأکید دارند، استفاده از روغن زیتون فرابکر (Extra Virgin) برای سالاد است؛ چراکه این نوع روغن دارای بالاترین سطح ترکیبات فنلی و آنتیاکسیدان است و طعمی میوهای و کمی تند دارد که با ترشی مرکبات و سبزیجات تازه، هماهنگی شگفتانگیزی ایجاد میکند. در مهمانیهای رسمی، بسیاری از سرآشپزها با ترکیب روغن زیتون، سرکه بالزامیک سفید، عسل و خردل دیژون، سسهای امولسیونشدهای تهیه میکنند که روی سالادهای سبز با گردو و پنیر فتا، یک تجربهٔ حسی کامل را رقم میزند.

شاید برایتان جالب باشد که برخلاف باور قدیمی و اشتباهی که میگفت «روغن زیتون برای سرخ کردن مناسب نیست»، تحقیقات علمی جدید ثابت کردهاند که روغن زیتون، به ویژه نوع تصفیهشدهٔ آن، دارای نقطهٔ دود نسبتاً بالایی (حدود ۲۰۰ تا ۲۴۰ درجه سانتیگراد بسته به نوع آن) است و برای تفت دادن ملایم و حتی سرخ کردن در حرارت متوسط، گزینهای بسیار سالمتر از بسیاری روغنهای صنعتی است. در آشپزی ایرانی، از این ویژگی برای تهیهٔ خوراکهای متنوع استفاده میشود.
به عنوان مثال، خوراک بادمجان و گوجه که یکی از غذاهای محبوب و سریع سفرهٔ ایرانی است، با تفت دادن بادمجانهای نگینی و گوجههای رندهشده در روغن زیتون، عطر و طعمی عمیق و دلچسب پیدا میکند. همچنین خوراک لوبیا سبز و قارچ و فلفل دلمهای، وقتی با سیر تازه و روغن زیتون تفت داده میشوند، نهتنها بافت خود را حفظ میکنند، بلکه مادهای مغذی و سبک برای یک وعدهٔ غذایی سالم به شمار میروند. حتی در تهیهٔ بعضی از انواع املت و نیمرو، پختن تخممرغ در روغن زیتون، طعمی خاکی و گرم به آن میبخشد که با نان سنگک تازه، هماهنگی کاملی دارد.
یکی از جذابترین تحولات آشپزی ایران در دههٔ اخیر، ورود روغن زیتون به خورشهای اصیل ایرانی است. اگرچه در خورشهای سنتی مثل قورمه سبزی یا فسنجان معمولاً از روغن حیوانی یا دنبه استفاده میشود، اما بسیاری از آشپزهای امروزی برای کاهش چربی اشباع و افزایش طعم، از روغن زیتون استفاده میکنند. یک نمونهٔ بارز و بسیار موفق، خورش مرغ و زیتون است که ریشه در آشپزی لبنانی دارد اما به سرعت در ایران محبوب شده است. در این خورش، مرغ ابتدا با روغن زیتون و پیاز تفت داده میشود و سپس با زیتون سبز یا سیاه، آبغوره و رب انار آرام میپزد. نتیجهٔ کار، خورشی ترش و شیرین با بافتی لطیف است که عطر روغن زیتون در تمام لایههای آن نفوذ کرده است.

همچنین در تهیهٔ خورش کنگر فرنگی یا خورش کرفس به روش مدرن، بسیاری از سرآشپزها به جای روغن جامد، از ترکیب روغن زیتون و کره استفاده میکنند تا هم طعم غنیتری داشته باشند و هم غذا سبکتر شود. حتی در پخت دیزی و آبگوشت، برخی از لذیذپسندها هنگام سرو، یک ملاقه روغن زیتون فرابکر روی دیزی میریزند تا عطر بی نظیری به آن بدهند و ارزش غذایی آن را دوچندان کنند.
بیشتر بخوانید: مقدار کالری روغن زیتون: راهنمای کامل نقش آن در رژیمهای لاغری
هنگام پخت برنج به سبک ایرانی، همیشه یکی از دغدغهها، قد کشیدن و جدا شدن دانههاست. روغن زیتون در اینجا نقش یک رازِ کهنه اما نویافته را دارد. اضافه کردن چند قطره روغن زیتون به آب در حال جوش برنج، علاوه بر اینکه از چسبیدن برنج جلوگیری میکند، سطح دانهها را براق و شفاف میکند و عطر بسیار ملایم و خوشایندی به آن میدهد. در طبخ انواع پلوهای ترکیبی مثل پلو مخلوط، پلو سبزیجات و حتی تهیهٔ تهدیگ با استفاده از نان یا سیبزمینی، استفاده از روغن زیتون به جای روغن مایع، تهدیگی تردتر و طلاییتر ایجاد میکند.
در حوزهٔ غذاهای فرنگی که به سفرهٔ ایرانی راه یافتهاند، روغن زیتون نقشی حیاتی دارد. برای تهیهٔ پاستا به سبک ایتالیایی، معمولاً ابتدا سیر و پیاز را در روغن زیتون تفت میدهند و سپس سس گوجهفرنگی یا سس پستو را به آن اضافه میکنند. همچنین ریختن یک قاشق روغن زیتون خام روی پاستای آبکش شده، مانع از چسبیدن ماکارونی به هم میشود و طعمی دلپذیر به آن میدهد که در هیچ روغن دیگری یافت نمیشود.

شاید کمتر کسی تصور کند که روغن زیتون بتواند در شیرینیپزی ایرانی کاربرد داشته باشد، اما در قنادی مدرن و کیکپزی خانگی، این روغن به عنوان یک جایگزین عالی برای کره و روغن جامد شناخته میشود. کیک زیتون که با روغن زیتون فرابکر و پوست پرتقال یا لیمو تهیه میشود، بافتی فوق العاده نرم و مرطوب دارد و عطر مرکباتی آن با طعم میوهای روغن، ترکیبی بهشتی میسازد. همچنین در تهیهٔ کلوچههای خانگی و شیرینی نخودچی، برخی از آشپزها از روغن زیتون به جای روغن حیوانی استفاده میکنند تا هم ماندگاری محصول بیشتر شود و هم ارزش غذایی آن افزایش یابد.
در فرهنگ غذایی ایران، نان همدم همیشگی اغلب غذاهاست. یکی از سادهترین اما بهیادماندنیترین روشهای استفاده از روغن زیتون، تهیهٔ دیپ (سس آغشتهکردن) برای نان است. ترکیب روغن زیتون فرابکر با پودر آویشن، پودر سیر، کمی فلفل قرمز و نمک دریا، معجونی میسازد که با نان سنگک یا بربری تازه، یک عصرانهٔ رویایی را رقم میزند. همچنین در تهیهٔ سس پستوی خانگی، روغن زیتون عنصر اصلی است که با ریحان تازه، سیر، مغز کاج و پارمزان ترکیب میشود و روی نان تست یا پاستا ریخته میشود.
در پایان، باید به این نکته کلیدی اشاره کرد که انتخاب نوع روغن زیتون کاملاً به نوع مصرف بستگی دارد. برای مصرف خام (روی سالاد، پاستا، دیپ نان و چاشنی غذاهای پخته) حتماً از روغن زیتون فرابکر (Extra Virgin) استفاده کنید که عطر و طعم قویتری دارد و سرشار از آنتیاکسیدان است. اما برای پخت و پز و تفتدادن با حرارت، روغن زیتون تصفیهشده (Refined) یا طبیعی (Pure) که نقطهٔ دود بالاتری دارد و قیمت مناسبتری نیز دارد، انتخاب هوشمندانهتری خواهد بود. با رعایت این نکات ساده، میتوانید از تمام مزایای شگفتانگیز این روغن باستانی در آشپزخانهتان بهرهمند شوید و سفرههای ایرانی را با عطری تازه و طعمی جاودانه، متحول کنید.
